Baharla birlikte en çok duyduğumuz konuların başında, bahar bayramı olarak adlandırılan Nevruz ya da Newroz gelir...
Adlandırılmalara pek takılanlardan değilim.
Ha Nevruz, ha Newroz… Ya da ha Kawa, ha Kava…
Sonuçta bahar ve toprağın uyanması, doğanın yeni yaşamı sunması olarak da adlandırılan yeni yaşam olduktan sonra…
Firdevsi'nin Şehname’sini okumadım, görmedim bile. Ondan bahseden yorum ve makaleleri az çok bilmemize rağmen ya da Zerdüştlüğün kutsal kitabı Avesta’yı da okumamış olsak da sonuçta zalim bir kral ve ona karşı direnişi sembolize eden bir Kawa figürü var, tarihin mitolojik sayfalarından akıp gelen…
Farsların Kave Ahenger, Kürtlerin Kavaye Hesinkar dedikleri efsanevi demirci ustasını; yine ister antik dönemin yarı şeytan bir Babil kralını, ister Firdevsi’nin Arap kralı olarak betimlediği Dehak olsun… Sonuçta 21 Mart’a denk gelen günde Ninova’nın ateşinde betimlenen ateşin, insanların baharla birlikte özgürlüğü simgelemesini günümüzde Ortadoğu halklarının bir bayramı olarak görmemizdir…
Hatta Türklerin Ergenekon’dan çıkışını simgeleyen gün olarak da 21 Mart’ın bir uyanış, bir varoluş olarak kutlanmasından daha doğal ne olabilir ki? Sonuçta inkâr ve asimilasyon olmadıkça, baharın insan düşünce yapısındaki betimlemelerinin sağlıklı bir uyanış olarak kavranmasıdır.
Ergenekon destanındaki olayın 9 Mart’ta başlayıp 21 Mart’ta tamamlanmasında, suyun ağaçlara yürümeye başladığı gün olan 9 Mart’ın anlamı, uyanışın Kawa’da cisimleşmesini kutsal ve anlamlı kılar.
Kuzeybatı İran’da Hürmüz ile Ehriman’ın savaşında, kötülüğün timsali Dehak’ın insanların kanı ve canı üzerinden kurduğu sömürü düzeni; özgürlük inancı karşısında, baharın uyanışı önündeki yaratılışsal güç karşısında varlığını sürdüremez… Öyle de oldu…
Kawa ne tapınılacak bir figür ne de inkâr edilecek bir efsanedir…
Harfler, resmî ideolojilerin tahammülüne bırakılmayacak kadar tarihsel gerçekliklerle dolu mitolojilere, efsanelere, destanlara, şarkı ve türkülere gebedir…
Harfler, bahar gibi yeni yaşamın doğumunu yapan, yaptıran tarihsel sayfalardır.
İsimler gibi…
Kava ya da Kawa, Nevruz ya da Newroz; tarihin ve mitolojilerin uyanış ve diriliş bayramının sembolize hâlidir…
Tarihin her döneminde krallar, kahramanlar, soytarılar, şaklabanlar, şeytani ikiyüzlüler, dalkavuklar vardır…
İster Asurlardan bu yana, ister Ergenekon’dan, ister Firdevsi’nin Şehname’sinin sayfalarından sıyrılıp Ahmede Hani’nin (Ehmede Xani) aşkında ifadesini bulan bu uyanış; bahar bayramı, istenildiğinde ve içselleştirildiğinde; Ninova’nın alevlerinden yükselen hâlelerin aydınlatıcı ışığında yeni yaşamı biçimlendirme erdemine sahip olundukça, zalimlerin ve modern Dehak’ların varlığının bir anlamı kalmaz.
Ülkemizin, Ortadoğu’nun ve dünya halklarının barış ve huzur içinde yaşaması dileğiyle; Kawa’da simgeleşen bahar bayramı kutlu olsun.
W’ye takılmadan…
Ya da X’e…
