Düşünüyorum, öyleyse varım.
Düşünmek, dünyada var olan tüm varlıklardan, yaşayan canlılardan sadece insana özel bir yetenektir. Hayvanlar âleminde düşünen canlı var mıdır? Bilmiyorum.
Bu konuda araştırmalar var ve sanıyorum, cevaplar daha net değil.
İnsanı insan yapan fark da zaten düşünebilme yeteneği değil mi?
Düşünmek, sorgulamak değil midir?
Sorgulamak da sonuç aramanın başlangıcı değil midir?
Düşünmek, özgür bir irade davranışı değil midir?
Düşünmek, insana has bir davranıştır ve insanca yapılmaya da hakkı vardır.
Düşünenden, düşünce ve olayları ölçüp tartandan zarar gelir mi peki?
Doğruluk kantarıyla düşünürse hayır…
BİR BALONUN İÇİNDE…
Gelelim düşünmeyen hatta düşünmek istemeyen insana.
Düşünmeyen insan, bence aslında uyanık olmasına rağmen derin bir uykuda hayatına devam ediyor gibidir.
Uyuyanlar; sorgulamadan, araştırmadan, düşünmeyi başkalarına bırakan, kısaca hayatı gelişigüzel yaşayanlar...
Hayatlarını belki rahat yaşıyordur, kafa yormadan, sorunsuzca kimsenin etine buduna dokunmadan, dertsiz, tasasız.
Kafalarındaki koca bir boşluğun içinde belki de bir balonun içinde.
Kim bilir.
DÜŞÜNENLER, YÜKÜ OMUZLAYANLARDIR
Düşünen ve düşündüklerinin ağırlığından uyuyamayanlar, onlar aslına bakarsanız düşünmeden hayata devam edenlerin de yükünü omuzlayanlardır.
Hayat; yaşamda sorumluluk sahibi olununca, düşüncesini savunurken, dik duruşundan taviz vermeyince ve en önemlisi de düşüncesinin arkasında durunca onurlu ve yaşanılası oluyor.
Düşünüyorum, işte o zaman varım.
Ne mutlu düşünebilenlere!
Bedelini uykuyla ödeseler bile.
