Daha henüz yedi sekiz yaşında kız çocuğu o. Çocukluğunu doya doya yaşaması gerekirken büyükler tarafından aklına olmadık fikirlerin enjekte edildiği. Büyükler diyorsam yanlış anlamayın, önemli, değerli, bilgili anlamında söylemiyorum. Bedensel olarak büyük ama akıl ve insanlık olarak bence epey bir geri kalmış olanlardan bahsediyorum.
Hani şu kavak misali boyu olup da aklı olmayan ya da aklı olup da aklını kullanamayan. Kullanıyorsa da sınırlı kullanan. Mesela aklı sadece belden aşağıya erenlerden bahsetmek istemiyorum. Herkesin karşısına bir şekilde çıkabiliyor bu tipler. Öyle kirli, öyle çirkin, öyle art niyetliler ki. İçlerindeki çirkinliği çocuklara bulaştırabiliyorlar.
Onlar, oyun çağındaki bir çocuğa “Ben onunla konuşmam, oynamam, tokalaşmak, elini tutmak istemiyorum çünkü o erkek.” dedirtecek kadar onun çocukça, saf, temiz duygularına kendi içindeki pisliği bulaştırıyor.
Hani “Çocuktan al haberi.” derler ya. Bir çocuğun davranışı, oturuşu, kalkışı, konuşması nasıl bir aile olduğumuzu dışa yansıtır. Onlar, yalanın ne olduğunu, kötülüğün ne olduğunu, kimin kime niye kötülük edeceğini bilmez. Onlar sadece çocuk olmayı, saf olmayı, herkese güvenmeyi bilir.
SİZ DENEYİN ÇOCUK OLMAYI
O yüzden lütfen, çekin ellerinizi o temiz ve masum küçük bedenlerden! Kirletmeyin ruhlarını. Bozmayın psikolojilerini. Yıkmayın geleceğe olan umutlarını, kendilerine olan güvenlerini. Onların bedenleri küçük, kalpleri ise öyle büyük ki bütün dünyaya verebileceği kadar büyük sevgiye sahip. Sadece insanları değil, ağacı, çiçeği, böceği bütün her güzel şeyi sevebilirler.
Lütfen, onları kendinize benzetmeyin! Bırakın, hiç değilse bedenleri küçükken sevgileri büyük kalsın. Bedenleri büyüdükçe zaten bizim gibi onlar da kirlenecek. Unutacaklar sevmeyi, güvenmeyi sadece çıkarlarının peşinde koşan birer büyük olacaklar.
Bırakın, erkek, kız demeden içlerinden geldiği gibi yaşasınlar o küçücük dünyalarındaki büyük mutluluğu.
Lütfen, bırakın, çocuklar çocukça yaşasın, siz geçin aynanın karşısına, bakın kendinize! Gücünüz yetiyorsa çekidüzen verin hayatınıza.
Çocukları küçücük bedeninde büyütmek yerine büyük bedeninizde siz deneyin birer çocuk olmayı.
Belki böylesi daha yaşanır yapar yaşadığımız bu gezegeni.
