YA KURŞUN YA DA KURŞUN GİBİ SÖZLER

Ailesi Afganistan’dan ilticacı olarak gelen bir genç ile Alman bir pedagogun sohbetine     
 ilginç bir şekilde şahit olmak durumunda kaldım. Sohbete her ne kadar katılmasam da zaman zaman konunun içine çekilmeye çalışılıyordum.
 
Alman pedagog soruyor, Afganistan’dan çok küçük yaşta kaçıp Almanya’ya iltica     etmiş  üç çocuklu bir ailenin en büyük çocuğu olan genç cevaplıyordu.
 

• Kız arkadaşın var mı?
• Yok.
• Sizin kültürünüzde yasak değil mi?
• Burada yaşıyorum. İstersem bana kim ne diyecek? Zaten sıradan ilişkileri yaşamak istemiyorum, sözlüyüm.
• Nasıl?
• Afganistan’da bir kıza evlenme sözü verdim.
• Peki, kızı gördün mü? Tanıyor musun?
• Evet, gidip gördüm. Benim için doğru bir eş olacağına inanıyorum yoksa sözlenmezdim.
• Nasıl tanıştınız?
• Kendisi, annemin çok samimi bir arkadaşının kızıdır.
• O kızı sana annen mi seçti eş olarak?
• Annem bana tavsiye etti, önce “Olmaz!” dedim fakat annem “En azından bir görüş, tanış, ‘Olmaz!’ dersen yine olmasın. Kızı çok beğeniyorum ama senin beğenmen elbette daha önemli.” dedi. Önce telefon görüşmesi yaptım kendisiyle. Telefondaki sesinden ve konuşmasından etkilendiğim için gidip kendisiyle görüştüm ve yüzük taktık.”

 
KÜLTÜR FARKLILIĞI
 
Pedagog güldü, bana “Yasemin, sen de oğluna kız buldun mu? Gel, biz de böyle birer kız bulalım oğullarımıza, onlar da beğenip evlensin, ne dersin?” diye sordu ve kahkahayı bastı. “Akşam oğluma ‘Oğlum, bak, bu işler böyle yürüyormuş. Anne olarak sana tanıdık çevreden kız bulacağım.’ diyeceğim. Ben böyle dersem eminim, oğlum bana “Sen delirdin mi?” der diye ekledi ve bir kahkaha daha attı. Ardından gence sorularını sürdürdü:
 

• Evlenince örtülü mü gezecek eşin?
• Hayır, eşimin nasıl giyineceğine karışmak istemem. Örtü isterse bağlar başına, istemezse saçları açık gezer. Bu, onun kararıdır, saygı duyarım ama şunu söylemek isterim: Çok açık ve çok dar kıyafetler giyen kadınları anlamıyorum. Kendilerini o derece açmaktan ne anlıyor? Neden buna ihtiyaç duyuyor? Bu durumu anlamakta güçlük çekiyorum.
• Pedagog yakasını çekiştiriyor.
• “O, sizin gibi giyinemez.” diyorsun. Peki, ya böyle giyinmek isterse o zaman ne yaparsın?
• Sanmıyorum. Öyle bir tarzı yok. Ona kılık kıyafet konusunda hiçbir baskı yapmayı düşünmüyorum. Onun da aşırıya kaçmayacağını biliyorum. Olursa da hoşlanmadığımı söylerim, ısrar etmeyeceğinden eminim.
• Afgan vatandaşı mısın? Alman vatandaşlığın da var mı?
• Alman vatandaşıyım. Aksi takdirde, şu an burada askerlik yerine sayılan  sosyal görevi üstlenemezdim.
• Peki, bunu bitirince ne yapmayı düşünüyorsun?
• Üniversiteye girmek istiyorum.
• Hangi bölümü düşünüyorsun?
• Tıp okumak istiyorum.
• Tıp için not ortalamanın çok yüksek olduğunu biliyor musun?
• Evet, biliyorum.
• Liseyi kaçla bitirdin?
• Not ortalamam bir (Almanya’da en yüksek not sayılıyor.).

 
DERSLERDE YÜKSEK BAŞARI
 
Laf lafı açtı ve genç, gönüllü olarak haftanın birkaç günü okulda notları iyi olmayan birkaç öğrenciye düzenli olarak ek dersler vererek yardımcı olduğunu söyledi.
Pedagog sorularına devam etti.
 
      -    Hangi derslerde yardımcı oluyorsun?
      -    Matematik, fizik gibi…
 
            Pedagog şaşırmışçasına bir ifade sundu.
      -    Matematiğin çok mu iyi?
      -    Evet, liseyi bitirme imtihanlarında seçtiğim derslerden biri de matematikti.
 
            Pedagog yine şaşırmıştı.
 
      -     Buna rağmen bir ile mi bitirdin?
      -     Evet.
      -     Peki, evlenip eşini buraya getirdiğinde o, burada ne yapacak? Sen üniversiteye gidince                      
            bütün gün evde mi duracak? Almanca kursuna gitmek isterse izin verir misin?
 

• Nişanlım şu an Afganistan’da Almanca öğrenmeye başladı. Geldiği zaman da burada öğrenmeye devam edecek. Afganistan’da öğrendiği Almancası yeterli olursa üniversiteye beraber gideceğiz yoksa burada biraz daha kursa devam edecek daha sonra üniversiteye devam edecek.
• Nasıl, burada okula mı gidecek? Sizin ülkenizde kızların okula gitmeleri yasak değil mi?
• Hayır. Yasak diye bir şey yok. İsteyen aileler kızlarını okula gönderebiliyor. Sadece kızlar ve erkekler aynı okulda değil, ayrı okullarda eğitim görebiliyor.
• Kaç sene gitmiş okula? Başka ülkelerde alınan diplomalar çoğu zaman burada geçerli sayılmıyor. Üniversiteye gitmesi çok kolay olmayacaktır.
• Nişanlım Afganistan’da tıp okuyor, henüz birinci sınıfta.
•  A, o da tıp okuyor yani ikiniz de aynı üniversiteye beraber gideceksiniz! Tıp okumak çok da kolay değil. Çok uzun süren bir eğitim. Geçiminizi nasıl karşılayacaksınız? İki kişinin okul masrafları vs. kim karşılayacak? İşiniz zor.
• Ailemle birlikte oturacağız.”
• Nasıl, eşin kabul edecek mi?”
• Kültürümüzde evin en büyük oğlu aileden hiç ayrılmaz. Evlenmiş olsa da çocukları olsa da o, hep anne ve babasının yanında onlarla birlikte yaşar. Nişanlım da ailemin en büyük oğlu olduğumu biliyor. Bizimle aynı kültürden olduğu için benimle evliliği kabul etmişse ailemle beraber yaşamayı da kabul etmiş oluyor.

 
EĞİTİMLİ BİR AİLE
 
Sıra gencin ailesine yönelik sorulara geldi. Genç babasının avukat, annesinin öğretmen olduğunu ama yıllar önce Hamburg’da bir küçük aile restoranı açtıklarını söyledi.
            Pedagog “Bir gün yemeğe gelelim sizin restorana. Mutlaka çok farklı ve güzel
           tatlarla karşılaşırız.” deyince genç “Yok, restoran daha çok Alman damak tadına      
           yönelik ama eğer gerçekten Afganistan mutfağını yakından tanımak istiyorsanız sizi                                     
           evimizde bir akşam yemeğinde ağırlamak isterim.” şeklinde karşılık verdi.
           Restoranı annesinin şu aralar tek başına idare etmek zorunda kaldığını,
           Afganistan’da durumların biraz daha düzeldiğini, babasının da sık sık Afganistan’a                                   
           gidip gelerek yeniden kendi mesleğini icra etmeye başladığını da anlattı.
 
Farklı kültürdeki insanların birbirini anlaması hiç de kolay değil. Herkese kendi bildiği, tanıdığı hayat tarzı doğru geliyor. Annesinin bulduğu kızla evlenmeyi yadırgayan birçok toplulukta, eskiden gazeteden şimdi ise internet aracılığıyla tanıştığı biriyle evlenmek normal gelebiliyor.
 
Şimdi ise Afganlar için her şey tekrar başa sarıyor ve ülkelerini terk etmek zorunda kalıyor.
Zor olsa gerek, yerinden yurdundan olmak.
Kalsan kurşunlar öldürüyor, gitsen kurşun gibi sözler.
 
 
Orjinal Köşe Yazısına Git